فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا ۚ لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ. الروم/۳۰

آفرینش الهی (فطرت) مورد توجه خداوند تعالی بوده است و انسان ها را خطاب به آن نموده و فرموده: برای خود فطرت را لازم بدارید زیرا که مردم بر این فطرت و سرشت شکوفا می‌شوند، تغییر و جابجایی در آفرینش الهی نیست.

بر این اساس خالق جهان احکام خود را بر اساس امور تکوینی، حقیقی، واقعی و ظرفیت ها بنا نهاده است، به تعبیر قرآن و شریعت احکام بر پایه مقدرات وضع شده است؛ مثلاً بلوغ، علم، قدرت، عقل، اختیار، قصد، استطاعت از جمله پایه های احکام صوم رمضان المبارک است و فرموده: فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ ٱلشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ  یعنی فرد فرد انسان‌ها که دارای شرایط عامه تکلیف هستند چنانچه در ماه رمضان حضور داشتند و ماه را ادراک نمودند باید روزه بدارند؛ و آنچه مورد خواست باری تعالی می‌باشد ماه رمضان است نه کمتر و نه بیشتر از آن؛ لذا در روایات باب سوم از ابواب احکام رمضان از کتاب وسایل الشیعه روایات متعددی آمده است که رأی شخصی، وهم و گمان را نهی می‌کند و به عنوان نمونه یکی از ابزار هایی که انسان را به واقعیت می‌رساند که رؤیت است دعوت می‌کند (حدیث دوم از باب سه).

در کلمات فقها با عبارت‌های مختلف، حرمت هجاء مومنین مطرح شده است؛ حال بحث در این است که هجاء به چه معنا است؟ و اینکه مومنین چه کسانی هستند؟ و آیا از این عبارت مفهوم می‌شود که هجاء غیر مومنین جائز است؟

ماه مبارک رمضان بر همه مسلمانان جهان مبارک

فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ (البقره ۱۸۵)

 

از نظر علمی، شروع هر ماه از زمان تولد یعنی بعد از مقارنه و خروج از تحت‌الشعاع می‌باشد و از نظر آداب شرعیه این ولادت اگر در هر محلی قبل از غروب آفتاب بود، آن شب شب اول ماه می‌باشد.

آنچه در مورد رؤیت هلال مشهور است مربوط به کسانی است که

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ(روم۳۳

آنچه از روایات مبارکات مفهوم می‌شود آن است که در قصر صلاة مسافر، شدت و عسرت و صعوبت سفر، علت است و نه حکمت. و در مقابل، الله تعالی به صورت تخفیف به مردم هدیه و احسان نموده که همانا تقصیر صلاة و افطار صوم می‌باشد. دلیل بر این مطالب عبارت است از روایات زیر:

 

مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ أَنَّهُ قَالَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) إِنَّ أَهْلَ مَكَّةَ يُتِمُّونَ الصَّلَاةَ بِعَرَفَاتٍ؟ فَقَالَ: وَيْلَهُمْ أَوْ وَيْحَهُمْ، وَ أَيُّ سَفَرٍ أَشَدُّ مِنْهُ، لَا، لا تُتِمَّ[1].

در این روایت صحیحه از معاویة بن عمار نقل شده است که او به امام صادق (ع)گفت: همانا اهل مکه نماز خود را در عرفات تمام بجا می‌آورند

جمعی از طلاب و فضلای حوزه علمیه پرسشی را در رابطه با روزه مشاغل سخت مثل نانوایی، کارگران کوره‌های آجرپزی و ذوب‌آهن و دیگر اقشار جامعه که روزه گرفتن برای آنها بخصوص در فصل تابستان بسیار مشکل می‌باشد مطرح کرده‌اند. در این نوشته متن پرسش مطرح شده و پاسخ حضرت آیت الله طحانی نیز آورده شده است.

مقالات دیگر...

  1. کذب چیست؟
  2. صوم عاشورا

اوقات شرعی


چهارشنبه , ۲۷ تیر ۱۳۹۷
5 ذو القعدة 1439
18 July 2018

ورود به حساب کاربری

پربازدیدترین مطالب