وضعیت عرفان در حوزه‌های علمیه در هر برهه از تاریخ به شکل خاصی بوده است؛ در دوره ای عرفان با استقبال زیادی از طالبان علم روبرو می‌شود و در دوره‌ ای تدریس عرفان در حوزه‌های علمیه ممنوع اعلام می‌شود و  در تضاد با مبانی اسلامی تلقی می‌شود.

آیت الله طحانی در مصاحبه با پژوهشکده امام محمد باقر(ع) به موضوع وضعیت عرفان در حوزه‌های علمیه و اهمیت معرفت عرفانی پرداخته‌اند:

«ياأَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا......لايَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً ....»حجرات/12

در تفسیر شریف « بیان السعادة » این چنین است:

اى لا يذكر بعضكم بعضا بالسّوء في غيبته، و الغيبة ان تظهر بلسانك أو بسائر جوارحك بالتّصريح أو بالكناية و التّلويح عيبا للمؤمن قد ستره اللّه عليه في غيابه، و حيث لم يكن يعلم بإظهارك، و امّا العيوب الّتى لم تكن في المؤمن فنسبتها اليه في حضوره و غيابه تكون بهتانا و تكون اشدّ من الغيبة، و يظهر ممّا ذكرنا في سورة البقرة في بيان قوله تعالى:

جشن رهایی از خود و رفتن به سوی معبود و واصل شدن، و بندگی حق را نمودن و بنده شدن بر روزه‌داران و شب زنده‌داران و سحرخیزان ماه بندگی در آغازین سال الهی خجسته باد 

حقیقت انسان رها بودن از آلودگی‌های حیوانی و درنده خویی، رنگ الهی داشتن، موجودات را زیبا دیدن، تحمل دیگران بدون انگ زدن به

جمعه , ۳ آذر ۱۳۹۶
7 ربيع الأول 1439
24 November 2017

ورود به حساب کاربری

پربازدیدترین مطالب