در تفسیر «بیان السعادة» در شرح و  بیان آیه کریمه فوق این چنین است:

 

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‏ كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلاً»، اسراء/70

 

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ»‏ بحسب ذواتهم لانّا خلقناهم على صورتنا و لا كرامة فوقه فجعلناهم ذوي سعة و مراتب في الوجود و أعطيناهم الاحاطة قوّة أو فعلا بكلّ الأشياء، و جعلنا كلّا منهم حيّا عالما سميعا بصيرا مدركا متكلّما مريدا إذا أراد شيئا ان يقول له كن فيكون بالنّسبة الى مخلوقاته الذّهنيّة و آلاته و قواه النّفسيّة أو بالنّسبة الى جميع الموجودات حين استكماله بقوّة المتابعة. ( تفسير بيان السعادة فى مقامات العبادة    ج‏2    ص448)

 

ترجمه: هر آینه ما فرزندان آدم را به لحاظ ذوات آنان تکریم نمودیم زیرا آنان را مطابق صورت خودمان آفریدیم و کرامتی بالاتر از این نوع خلقت

نیست. پس آنان را دارای وسعت وگستردگی و مراتب وجود قرار دادیم و به آنان احاطه و اشراف استعدادی و فعلی به همۀ اشیاء اعطا نمودیم و همه آنان را زنده، عالم، شنوا و بینا و ادراک کننده و سخن گو و بااراده قرار دادیم. هنگامی‌که چیزی را اراده کند(هر کدام از آنان) همان می‌شود البته نسبت به مخلوقات ذهنی و ابزارهای خود و نیروهای نفس خود یا بالنسبة به همه موجودات هنگام استکمال انسان با توجه به متابعت وی که در درون وی نهفته است.

 

«وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ»على الحمير و البغال و الخيل و الجمال و غير ذلك من الدّوابّ و على القدرة و المراكب الملكوتيّة إذا صاروا أهلا له و هذا كرامة اخرى خارجة عن ذاته‏ «وَ الْبَحْرِ» على السّفن و على القدرة و المراكب الملكوتيّة إذا صاروا أهلا له‏ وَ «رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ»‏طيّبات أرزاق النّبات و الحيوان و الإنسان‏ وَ «فَضَّلْناهُمْ عَلى‏ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا» من موجودات عالم الطّبع تماما و من موجودات الملكوت السّفلىّ و من بعض أصناف الملائكة، و امّا المقرّبون و الاوساط من الملائكة فهم أفضل من بنى آدم ما لم يخرجوا من القوّة الى الفعل، فاذا خرجوا صاروا حينئذ أفضل المخلوقات تماما مثل نبيّنا (ص)؛ فانّ له مع اللّه وقتا لا يسعه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل، و تفصيل التّفضيل و مراتبه و دقائقه‏...و يمكن ان يقال: انّ اضافة بنى آدم الى آدم تدلّ على انّ المراد من لم يخرج بعد من القوّة الى الفعل من جميع الجهات فيصحّ حينئذ تفضيلهم على الكثير لا على الكل.‏(تفسير بيان السعادة فى مقامات العبادة    ج‏2    ص448)

 

ترجمه: ما فرزندان آدم را در فضای خشکی بر خران و قاطران و اسبان و شتران و جنبدگان دیگر و بر قدرت و توانائی و مراکب ملکوتی حمل کردیم. البته زمانی که اهلیت برای چنین حملی داشته باشند و این کرامتی دیگر خارج از ذات انسان است.

و نیز فرزندان آدم را در فضای آب و دریا بر کشتی ها و بر قدرت و مراکب ملکوتی در زمانی که شایسته برای چنین حملی باشند.

ما فرزندان آدم را از طیبات ارزاق که همانا گیاهان و حیوانات و انسان‌ها روزی دادیم. ما فرزندان آدم را در میان بسیاری از مخلوقات خودمان برتری دادیم و آن مخلوقات عبارت است از: موجودات و مخلوقات عالم طبیعت به طور کلی و موجودات ملکوت پایین و پاره‌ای از اصناف ملائکه.

اما ملائکه مقرب و اوساط آنان، تا فرزندان آدم از قوه به فعل خارج نشده اند برترند و زمان خروج از قوه به فعل فرزندان آدم برترین مخلوقات اند مثل پیامبر ما(ص) زیرا برای وی با الله تعالی زمانی است که ملک مقرب و نبی مرسلی هیچ نیست.

و شاید اضافه «بنی» به «آدم» به لحاظ هنگام قوه باشد یعنی تا انسان‌ها از قوه به فعل خارج نشده اند دراین هنگام تفضیل و برتری بر بسیاری است نه بر کل موجودات وگرنه درهنگام فعلیت، انسان‌ها بر کل موجودات برترین هستند.  

جمعه , ۳ آذر ۱۳۹۶
7 ربيع الأول 1439
24 November 2017

ورود به حساب کاربری

پربازدیدترین مطالب